Los viejos tiempos del pueblo en cingalés
El nieto pregunta al abuelo cómo se vivía en el pueblo antes y qué ha cambiado en cingalés. 8 frases que forman la conversación: «සීයේ, ඒ අවුරුදුවල (ē avuruduvala) ගමේ (gamē) ජීවිතේ (yīvitē) කොහොමද (kohomada) තිබුණේ (tibuṇē)?» — Abuelo, ¿y cómo se vivía en el pueblo en aquellos años?; «ගිය කාලේ (guiya kālē) හැම (hæma) දෙයක්ම (deyakma) හෙමින් (hemin). දැන් (dæn) වගේ නෙවෙයි (vaguē neveyi).» — En los viejos tiempos todo era lento. No como ahora. Cada frase se puede escuchar aquí mismo.
Cómo suena entero
La situación: el nieto pregunta al abuelo cómo se vivía en el pueblo antes y qué ha cambiado. Primero la conversación entera; debajo, cada frase por separado, con su traducción.
- sīyē, ē avuruduvala gamē yīvitē kohomada tibuṇē?Abuelo, ¿y cómo se vivía en el pueblo en aquellos años?
- guiya kālē hæma deyakma hemin. dæn vaguē neveyi.En los viejos tiempos todo era lento. No como ahora.
- මුතුන් මිත්තෝ මෙතනම හිටියද?mutun mittō metanama hiṭiyada?¿Los antepasados vivían aquí mismo?
- ov. mē sirita anādimat kālayak tissē tiyenavā.Sí. Esta costumbre se mantiene desde tiempos inmemoriales.
- සීයට ඒකට හුරු වුණාද?sīyaṭa ēkaṭa huru vuṇāda?¿Te has acostumbrado a ello?
- හෙමින් හෙමින්. අන්තිමට හිත හදාගත්තා තමයි.hemin hemin. antimaṭa hita hadāgattā tamayi.Poco a poco. Al final me resigné.
Frases una por una
| Cingalés | Lectura | Traducción |
|---|---|---|
| සීයේ, ඒ අවුරුදුවල (ē avuruduvala) ගමේ (gamē) ජීවිතේ (yīvitē) කොහොමද (kohomada) තිබුණේ (tibuṇē)? | sīyē, ē avuruduvala gamē yīvitē kohomada tibuṇē? | Abuelo, ¿y cómo se vivía en el pueblo en aquellos años? |
| ගිය කාලේ (guiya kālē) හැම (hæma) දෙයක්ම (deyakma) හෙමින් (hemin). දැන් (dæn) වගේ නෙවෙයි (vaguē neveyi). | guiya kālē hæma deyakma hemin. dæn vaguē neveyi. | En los viejos tiempos todo era lento. No como ahora. |
| මුතුන් (mutun) මිත්තෝ (mittō) මෙතනම හිටියද? | mutun mittō metanama hiṭiyada? | ¿Los antepasados vivían aquí mismo? |
| ඔව් (ov). මේ සිරිත අනාදිමත් කාලයක් තිස්සේ තියෙනවා (mē sirita anādimat kālayak tissē tiyenavā). | ov. mē sirita anādimat kālayak tissē tiyenavā. | Sí. Esta costumbre se mantiene desde tiempos inmemoriales. |
| දැන් (dæn) වෙනස් (venas) වුණේ (vuṇē) මොනවද (monavada)? හැම (hæma) දෙයක්ම (deyakma) කලින් (kalin) වගේද? | dæn venas vuṇē monavada? hæma deyakma kalin vaguēda? | ¿Y qué ha cambiado ahora? ¿Está todo como antes? |
| නෑ. පාර (pāra) හැදුවා (hæduvā), දැන් (dæn) බස් එක දිනපතා දුවනවා (bas eka dinapatā duvanavā). | nǣ. pāra hæduvā, dæn bas eka dinapatā duvanavā. | No. Hicieron una carretera; ahora el autobús pasa a diario. |
| සීයට ඒකට (ēkaṭa) හුරු (huru) වුණාද? | sīyaṭa ēkaṭa huru vuṇāda? | ¿Te has acostumbrado a ello? |
| හෙමින් හෙමින් (hemin hemin). අන්තිමට (antimaṭa) හිත (hita) හදාගත්තා (hadāgattā) තමයි (tamayi). | hemin hemin. antimaṭa hita hadāgattā tamayi. | Poco a poco. Al final me resigné. |
Cómo prepararse para una conversación así
Aprenderse las frases no basta: el otro dirá lo suyo, no lo que está escrito. Ayuda más reconocer de oído las palabras clave y tener listas tres frases salvavidas: «no entiendo», «repita», «más despacio».
Y algo más que no cuentan las guías de conversación: la vergüenza estorba más que no conocer las palabras.
- El miedo a equivocarse estorba al aprender un idioma, y bastante. Esa relación aparece estudio tras estudio, y entre todos suman casi veinte mil personas.verificado muchas vecesTeimouri, Goetze & Plonsky, 2019, Studies in Second Language Acquisition 41(2) · 19 933 participantes de 23 países; relación con el resultado r = −0,36.
- Con ese miedo se puede lidiar: los métodos se han comprobado y funcionan.verificado muchas vecesXiong et al., 2024, Journal of Language and Social Psychology · 37 estudios, reducción de la ansiedad de −0,61. De las siete condiciones examinadas, solo la edad resultó significativa.
Preguntas frecuentes
¿Cómo empezar una conversación en cingalés en esta situación?
«සීයේ, ඒ අවුරුදුවල (ē avuruduvala) ගමේ (gamē) ජීවිතේ (yīvitē) කොහොමද (kohomada) තිබුණේ (tibuṇē)?» (sīyē, ē avuruduvala gamē yīvitē kohomada tibuṇē?) — Abuelo, ¿y cómo se vivía en el pueblo en aquellos años? La primera frase de una conversación así es casi siempre la misma, y esa conviene aprender: el resto lo lleva el interlocutor.
¿Qué hacer si no entiendes la respuesta?
Di «no entiendo» y «repita, por favor»: las dos están en el botiquín. Reconocer que aún hablas con dificultad casi siempre vuelve al interlocutor más paciente.
¿Hay que aprenderse el diálogo de memoria?
No. Mejor reconocer de oído las palabras clave: el otro dirá lo suyo, y la frase aprendida no siempre encajará con su respuesta.